دیده شدن و ویزبیلیتی (Visibility) در سازمان، راه رفتن روی لبه‌ی تیغ است. اگر مسیر را اشتباه بروید، همکارانتان شما را به عنوان یک آدم «شوآف‌باز و متظاهر» تارگت می‌کنند و اگر بیش از حد سکوت کنید، در حاشیه‌ی چارت سازمانی دفن می‌شوید. هنر واقعی این است که کاری کنید ارزش شما به صورت کاملاً طبیعی و ارگانیک سرفیس شود.

برای مرئی شدن، نیازی نیست مداوم از دستاوردهای گذشته‌تان صحبت کنید یا نشان دهید که «خیلی زیاد و سخت کار می‌کنید». این رفتارهای فیک، فقط گارد سیستم را در برابر شما سفت می‌کند.

به جای این کار، روی سه هاب عملیاتی تمرکز کنید:

۱. کشف استراتژی کلان دپارتمان: دقیقاً بفهمید فوکوس فعلی و تارگتِ اصلی مدیرتان چیست. اگر انرژی خود را روی حل کردن گره‌ای بگذارید که دغدغه‌ی شب‌وروز مدیریت است، شما به یک دارایی حیاتی تبدیل می‌شوید که فراتر از استانداردهای عادی پرفورمنس دارد عمل می‌کند.

۲. سخنرانیِ با اعتمادبه‌نفس و فکت‌محور: در جلساتی که مدیران ارشد حضور دارند، از سناریوهای ضعیف و حدس‌وگمان فرار کنید. فقط زمانی لیدِ گفتگو را در دست بگیرید که روی موضوع سوارید و فکت‌های محکم دارید. زدن یک حرفِ عمیق و گره‌گشا، ارزشش از ساعت‌ها سخنرانیِ توخالی بیشتر است.

۳. ریدیزاین فرآیندهای فرسوده: اجازه ندهید تسک‌ها روی میزتان رسوب کنند، فقط به این دلیل که «روال شرکت همیشه همین بوده است». فرآیندهای منسوخ را بشکنید، ابزارهای گزارش‌دهیِ بهینهتر خلق کنید و پرفورمنس تیم را بالا بکشید. وقتی شما عامل رشد آدم‌های کنارتان باشید، نام شما خودبه‌خود مرئی می‌شود.