سال ۲۰۲۶: تعادل در میان دو دنیا

امروز صبح که داشتم تزیینات سال نو را جمع می‌کردم، حس کردم دارم حافظه موقت خانه را پاک می‌کنم تا سیستم برای یک سال جدید آماده شود.

صبح‌های زمستانی و Multi-Threading زندگی

یک صبح یخ‌زده‌ی مونیخ، یک کارگو بایک، یک بچه‌ی کنجکاو، و مالتی‌تردینگ ذهنی بین پدر بودن، مشاوره، و تعقیب بی‌وقفه‌ی کیفیت.

باری که بر دوش دارم، نوری که در دل: در ستایش ماندن و ساختن

این روزها که اخبار را ورق می‌زنم، وقتی از دور به نقشه وطنم نگاه می‌کنم، سنگینیِ غریبی را روی سینه‌ام حس می‌کنم. اما در میان این همه سیاهی، چیزی هست که مرا بیدار نگه می‌دارد.

از آشفتگی تا نظم

مدت‌ها بود که می‌خواستم بنویسم؛ نه فقط از کدهایی که در این ۲۰ سال در گوشه و کنار دنیا نوشتم، بلکه از آن لحظاتی که باید به جای سیستم‌ها، سازمان‌ها را بازسازی می‌کردم.

شکاف فرهنگی: چالشی فراتر از کدهای فنی

زمانی که پس از ۲۰ سال دوری از فضای کار ایران، به عنوان مشاور وارد یک شرکت تکنولوژی داخلی شدم، تصور می‌کردم بزرگترین چالش من صورت‌مسئله‌های پیچیده فنی خواهد بود.

درس‌هایی که از بچه‌های تهران گرفتم: مشقِ فروتنی در پایتختِ بی‌قرار

من در بیش از ۲۵ کشور مختلف دنیا کار کرده‌ام. با مهندسانی از سنگاپور و برلین تا پراگ و سیلیکون‌ولی هم‌کلام و هم‌مسیر بوده‌ام. اما اگر امروز در این نقطه از زندگی شغلی‌ام بایستم و بخواهم صادقانه بنویسم...

گمشده در فرکانس‌های شلوغ تهران: وقتی غربت در یک وویس تلگرام سرریز می‌شود

من اینجا در آرامشِ منظم و بی‌نقص غربت نشسته‌ام، اما شاید با همین هندزفری و همین وویس‌های آخر وقت، دارم تمام ۲۱ سال گم‌شدن و غریبگی‌ام را ارضا می‌کنم.

لکنت در ترجمه: وقتی ساختار فکری من در طوفان سازمان گم می‌شود

گاهی در میانهٔ یک مسیر فرسایندهٔ تغییر، مانیتور را خاموش می‌کنی و می‌بینی سنگینیِ ماجرا نه از جنس تسک‌هاست و نه از جنس ددلاین‌ها؛ بلکه از جنس یک فاصله است.

من اینجام تا تمام بدیهیات شما را زیر سوال ببرم

تأملاتی درباره جراحی ساختارهای سازمانی، شفافیت رادیکال، و جنگ با ترس‌های بوروکراتیک برای نجات سرعت و بلوغ تیم‌ها.

در ستایش رفتنهای خوب: هنرِ به اوج رساندن و گذشتن

تأملی بر فرهنگ سازمانی و رهبری؛ چرا عیار واقعی اصالت یک انسان و بلوغ رهبران، نه در چطور آمدن، بلکه در هنرِ چطور رفتن و گذشتن در اوج نمایان می‌شود.

من برای آموزش ابزارها نیامده‌ام؛ من برای تغییر نگاه وقت می‌گذارم

ساده کردن مسائل کار راحتی نیست؛ هنر واقعی در ساده‌سازی است. من اینجا نیامده‌ام که فقط دانش منتقل کنم؛ من معتقدم قبل از اینکه ابزارها تغییر کنند، نگاه انسان‌ها باید تغییر کند.

تورم تایتل و بحران تخصص: چرا اکوسیستم به یک «توقف سخت» نیاز دارد؟

بیش از ۲۱ سال است که مسیر حرفه‌ای خودم را بیرون از اکوسیستم ایران طی کرده‌ام؛ در ساختارهایی کار کرده‌ام و رشد یافته‌ام که استانداردهای سخت‌گیرانه، سنگ‌بنای بقا ...

بوسه‌ای از پشت شیشه و رسالتی میان خطوط کد

چند کلمه بیشتر نبود، اما وقتی زیر عکس پسرم خواندمش، تمام سنگینی فرسنگ‌ها فاصله آوار شد روی سرم: «آخه من تو رو هنوز ندیدم؟ نبوسیدم، نبوئیدم؟»...

هر گرهی که باز می‌شود، تصمیمی که متولد می‌شود

خیلی وقت‌ها از من می‌پرسند مشاوره دادن یعنی چه؟ آیا یعنی داشتن یک مشت اسلاید خوش‌رنگ، کلمات قلمبه‌سلمبه، یا تکرار فریم‌ورک‌های استاندارد سیلیکون‌ولی؟ ...

۶ نبرد خاموش در دل سازمان‌ها: درس‌هایی از ماه‌ها ایستادن میان سیستم‌ها و آدم‌ها

مقدمه: وقتی ساختن سیستم، زیر بار لایه‌های انسانی گم می‌شود...

سه کلمه‌ای که روزی هزار بار تکرار می‌کنم: بهای ایستادن پای واقعیت

با تمام لیدها و مدیرانی که در این سال‌ها کار کرده‌ام، سه مفهوم وجود دارد که شاید روزی هزار بار از زبان من می‌شنوند: **شفافیت رادیکال (Radical Transparency)**، *...

وضوح بیرحمانه؛ کالبدشکافی توهم رشد

یورگن کلوپ، خوزه مورینیو، و تلخی یک شکست در مقیاس بالا

دیشب با تب و لرز روی صندلی‌های Allianz Arena نشسته بودم. سه روز بود مریضی از پا انداختم بود، اما بلیت داشتم و مربیگری یورگن کلوپ روی نیمکت آلمان چیزی نبود که بش...